ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ဆယ္႔ႏွစ္လ(၀ါ)ဆယ္႔ႏွစ္ရာသီ အတြက္အမ်ိဳးသားပြဲေတာ္ ဆယ္႔ႏွစ္မ်ိဳး၊ ဆယ္႔ႏွစ္စား ရွိပါသည္။ ဤဆယ္႔ႏွစ္လရာသီမ်ားကုိ ရည္ရြယ္၍ ဘုိးေတာ္ဘုရားလက္ထက္အခါက “အမတ္သေရသခၤယာ” သည္ “သာဓိနပ်ိဳ႕အပုဒ္ ၃၀” တြင္ “သၾကၤန္တာကူး(၁)၊ ႏွစ္ဦးေညာင္ေရ(၂)၊ စာပေလြခင္း(၃)၊ ပဥၥင္းေတာ္ခံ(၄)၊ စာေရးတံ(၅)နွင္႔ ျမစ္ယံပြဲၾကီး(၆)၊ ဆီးမီးထြန္း ခ်ိန္(၇)၊ ကထိန္(၈)၊ နတ္က်င္း(၉)၊ ျမင္းခင္း(၁၀)၊ သဘင္မီးဖုံး(၁၁)၊ ဂူလုံးသဲပုံ(၁၂) ေစ႔စုံစီလ်ဥ္၊ ဤသုိ႔ယွဥ္သား၊ လစဥ္စျမဲဆဲ႕ ႏွစ္ပြဲ” ဟုဤကဲ႕သုိ႔အက်ဥ္းခ်ဳပ္ ဖြဲ႔ဆုိခဲ႔ဖူးပါသည္။
“သၾကၤန္တာကူး တန္ခူးလ- သၾကၤန္ပြဲေတာ္”
ယခုလုိ “ထန္းခူးေသာလ၊ တန္ခူးလ” မိႆရာသီတြင္ ျမန္မာရုိးရာသၾကၤန္ပြဲေတာ္ (ေရသဘင္ပြဲေတာ္) ကုိအစဥ္အလာမပ်က္ ဆင္ယင္က်င္းပလာၾကသည္မွာ ယေန႔တုိင္ထိပင္ျဖစ္ပါသည္။ ေရွးျမန္မာမင္းမ်ားလက္ထက္မွစ၍ ယေန႔ထိ ဆင္ယင္က်င္းပခဲ႔ေသာ ႏွစ္သစ္ကူးအတာေရသဘင္ပြဲေတာ္ကုိ ျမန္မာရုိးရာသၾကၤန္ပြဲေတာ္အျဖစ္ ယဥ္ေက်းမႈမ်ား မေပ်ာက္ပ်က္သြားေစရန္ ထိန္းသိမ္းေစာင္႔ေရွာက္ရမည္႔တာ၀န္မွာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ျမန္မာ တမ်ိဳးသားလုံး၏ ေမြးရာပါ သမုိင္းေပးတာ၀န္ပင္ျဖစ္ပါသည္။
လြန္ခဲ႔ေသာႏွစ္မ်ားဆီမွ ျမန္မာ႔ရုိးရာသၾကၤန္သည္ အေတာ္ေလးသရုပ္ပ်က္ခဲ႔သလုိ ျမန္မာ႔ရုိးရာယဥ္ေက်းမႈမ်ားကုိလည္း မ်ားစြာ ေမွးျမိန္ေစခဲ႔ပါသည္။ လွ်င္ျမန္စြာေျပာင္းလဲတိုးတက္လာေနေသာ ေခတ္ၾကီးအတြင္းမွာ ေခတ္နဲ႔ေလ်ာ္ညီစြာ ၀တ္စားဆင္ယင္ သည္ကုိေတာ့အျပစ္မဆုိသာပါ။ သုိ႔ေပမယ္႔ မဂၤလာရွိလွတဲ႔ျမန္မာႏွစ္သစ္ကူးအခါသမယ ရုိးရာယဥ္ေက်းမႈအတာသၾကၤန္အတြင္း မွာျဖင္႔ “အလြန္အကြ်ံသရုပ္ပ်က္ေလာက္ေအာင္” ၀တ္စားဆင္ျခင္း၊ မူးယစ္ေသာက္ စားျခင္းမ်ားကုိေတာ႔ မျပဳသင္႔ေပ။
မိမိတုိ႔ရဲ႕ရုိးရာယဥ္ေက်းမႈကုိ မိမိတုိ႔ကုိယ္တိုင္ တန္ဖုိးထားထိန္သိမ္းေစာင္႔ေရွာက္ရမွာပါ။ ယဥ္ေက်းမႈေပ်ာက္ရင္ လူမ်ိဳးပါေပ်ာက္သြားမွာပါ။ ဒါေၾကာင္႔မိမိတုိ႔ရဲ႕ ရုိးရာယဥ္ေက်းမႈထုံးတမ္းအစဥ္လာအေမြအႏွစ္ ေတြမေပ်ာက္ပ်က္သြားေစရန္ လက္ဆင္႔ကမ္း ထိန္းသိမ္းေစာင္႔ေရွာက္ရမယ္႔တာ၀န္ဟာ လူသားတုိင္း၊ လူမ်ိဳးတုိင္းရဲ႕ေမြးရာပါ သမုိင္းေပးတာ၀န္တစ္ခုပါ။ မဂၤလာရွိလွတဲ႕ႏွစ္သစ္ကူးျခင္း အခ်ိန္အခါသမယကုိက်က္သေရမဂၤလာရွိစြာျဖင္႔ ျဖတ္သန္းေပ်ာ္ရႊင္ၾကရင္ပုိျပီးေတာ႔ မေကာင္းေပဘူးလား ခင္ဗ်ာ။
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ ျမန္မာႏွစ္သစ္ကူး အတာသၾကၤန္သည္ အင္တန္မွပင္ႏူးညံ႕သိမ္ေမြ႕လွပါသည္။ ေရွးယခင္ ကျမန္မာႏွစ္သစ္ကူး ေရသဘင္ပြဲေတာ္ (အတာသၾကၤန္) မ်ားတြင္ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ား ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႔စြာ နံ႔သာေရမ်ားျဖင္႔ တစ္ဦးႏွင္႔တစ္ဦး သြန္း ေလာင္းေပ်ာ္ျမဴး ၾကပုံကုိ အင္း၀ဘဲြ႕ခံ ဆယ္႔ႏွစ္ရာသီလူးတားတြင္-
လတန္ခူးမူ ျမဴးတူးေပ်ာ္ရႊင္၊
တာသဘင္၀ယ္ ဆင္ယင္တုပ၊
လြရ ရြတည္႔။
ျငိမ္႕မွ် ေစာင္းျငင္း၊
အဲ သီခ်င္းနွင္႔ ထုံသင္းနံ႔သာ၊
ေရသီတာ၀ယ္ စမၸာကရမက္၊
ပန္းေပါင္းဖက္၍ ေရႊခြက္အျပည္႔၊
ေမႊးမ်ိဳးထည္႔မွ လည္လွည္႔ဆူလွယ္၊
တင္႔စံပယ္လ်က္ ျပံဳးရယ္ရႊင္အား၊
စံေပ်ာ္ပါးသည္၊
ကစားထုံေရ ဖ်န္းထည္႔ေလ။ ။
ဟူ၍ဖြဲ႕ဆုိေရးစပ္ထားပါသည္။
ဤသည္ကုိ ေထာက္ခ်င္႔၍ဆုိရပါမူ ေရွးယခင္ကျမန္မာႏွစ္သစ္ကူး ေရသဘင္ပြဲေတာ္ (အတာသၾကၤန္)မ်ားသည္ အင္တန္မွပင္ႏူးညံ႕သိမ္ေမြ႕ယဥ္ေက်းလွပါသည္။ ယေန႔ေခတ္ အတာသၾကၤန္မ်ားႏွင္႔ေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ေလး အႏွစ္သာရကြာျခားခဲ႔ပါျပီ။ ေျပာင္းလဲလာတဲ႔ေခတ္ၾကီးကုိပဲ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ လက္ညိဳးထုိးျပီး အျပစ္ပုံလုိ႔မရပါ။ ေလာကၾကီးကုိ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လူသားမ်ားကသာ သြားျပီး အေရာင္ဆုိးေပးေနၾကျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ကုိယ္႔ရဲ႕ရုိးရာယဥ္ေက်းမႈကုိ ကုိယ္ကမထိန္းသိမ္းေတာ႔ တုိင္းတပါးကယဥ္ေက်းမႈေတြ ကုိယ္႔ဆီေရာက္လာျပီး ကုိယ္႔ရဲ႕ကုိယ္ပုိင္ဟန္ (ယဥ္ေက်းမႈ)ေတြ ေပ်ာက္ကုန္တဲ႔သေဘာပါ။ ေရကစား မ႑ပ္အမည္မ်ားႏွင္႔ အျပင္အဆင္မ်ားတြင္လည္း ယခင္ကလုိ ျမန္မာဆန္ဆန္အမည္မ်ားႏွင္႔ ျမန္မာရုိးရာအျပင္အဆင္လက္ရာမ်ား မရွိသေလာက္အေတာ္ေလးရွားသြားတာ သတိထားမိပါသည္။
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ငယ္ငယ္ လြန္ခဲ႔ေသာႏွစ္ေပါင္း၂၀ ၀န္းက်င္ေလာက္က အတာသၾကၤန္ပြဲေတာ္မ်ားကုိျပန္လည္ လြမ္းဆြတ္ မိပါသည္။ ရပ္ကြက္တုိင္း အတာသၾကၤန္ပြဲေတာ္နီးလာရင္ျဖင္႔ အပ်ိဳေတာ္မ်ားကသၾကၤန္အကမ်ား၊ သၾကၤန္ယိမ္း မ်ား၊ သၾကၤန္သံခ်ပ္မ်ား ဆုိၾက၊ တုိက္ၾက၊ အကက်င္႔ၾကႏွင္႔ ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္ဖုိ႔ေကာင္းလွပါသည္။ ေရကစား မ႑ပ္ေတြထုိးဖုိ႔တာ၀န္ယူထားၾကေသာ အကုိကာလသားမ်ားသည္လည္း သူတုိ႔တာ၀န္ကုိေက်ပြန္ေအာင္ေဆာင္ရြက္ ၾကပါသည္။
ေရကစားသူမ်ားနဲ႔ ေရပက္ခံလာၾကသူေတြအားလုံး “ဖရုသ၀ါစာ” (ရုန္႕ရင္းၾကမ္းတမ္းေသာ)စကား လုံးမ်ားမသုံးၾကေပ။ ေမာင္ႏွင္႔ ႏွမ၊ သားနဲ႔အမိ အျမင္မသင္႔ေတာ္ေသာ အျပဳအမူ၊ အေျပာအဆုိမ်ားကုိ အခါသၾကၤန္အတြင္း မျပဳလုပ္ၾကပဲေရွာင္က်ဥ္ၾကသည္မွာ အင္မတန္မွခ်စ္စရာေကာင္း ေသာအျပဳအမူေလး မ်ားျဖစ္ပါသည္။ ေရကစားလုိ႔ေမာျပီးဗုိက္စာလာတဲ႔သူမ်ားအတြက္ လူမ်ိဳးမေရြး၊ ဘာသာမေရြး၊ ရုပ္လတ္အဂၤါမေရြး ၀င္ေရာက္စားေသာက္ႏုိင္ေသာ စတုဒီသာမ႑ပ္မ်ားမွာလည္း ရပ္ကြက္တုိင္း၊ ေနရာတုိင္းတြင္ရွိေနပါသည္။ စတုဒီသာမ႑ပ္မ်ားမွ အစအေနာက္သန္သူမ်ားမွ မုန္႔လုံးေရေပၚမ်ားတြင္ ငရုပ္သီးစိမ္းမ်ား ထည္႔ေကၽြးျခင္းျဖင္႔ မ်က္ႏွာစိမ္းဧည္႔သည္မ်ား ကုိေနာက္ေျပာင္ၾကသည္မွာ အင္မတန္မွေပ်ာ္ဖုိ႔ ေကာင္းလွပါသည္။
လူမွန္လွ်င္ “ဟိရိၾသတၱပၸ” ဆုိေသာ အရွက္အေၾကာက္တရား ကုိနားလည္လက္ကုိင္က်င္႔သုံးရေပမည္။ “ဟိရိၾသတၱပၸ” တရားမရွိေသာသူသည္ အဟိတ္တိရိစၧာန္နဲ႔မျခားလွေပ။ အရွက္အေၾကာက္တရားရွိေသာသူသည္ လူပုံအလယ္ သၾကၤန္မ႑ပ္မ်ားေပၚတြင္ မလုံမျခဳံ၀တ္ဆင္ကာတုိင္ဖက္ျပီးလည္း မက၀ံ႔ေပ။
သူ႕ရပ္ကြက္၊ ကုိယ္႔ရပ္ကြက္ ေရကစားမ႑ပ္မ်ား၊ ေဖ်ာ္ေျဖေရးမ႑ပ္ (ဧည္႕ခံမ႑ပ္) မ်ားကုိ အျပိဳင္အဆုိင္ျပဳ လုပ္ၾကပါသည္။ ရပ္ကြက္တြင္းမွ ပန္းခ်ီပညာရွင္မ်ားကလည္း မိမိတုိ႔ရဲ႕မ႑ပ္မ်ားတြင္ သၾကၤန္နဲ႔ပတ္သတ္တဲ႔ သရုပ္ေဖာ္ပုံမ်ားကုိ အႏုပညာလက္ရာေျမာက္စြာျဖင္႔ သူ႕ထက္ငါ အျပိဳင္အဆုိင္ ေရးဆြဲၾကပါသည္။ (မွတ္မိသေလာက္ အဲဒီတုန္းကအကုိကာလသားမ်ား အရက္ေသစာေသာက္ စားၾကျခင္းမရွိပါ)
ေရကစားသူမ်ားနဲ႔ ေရပက္ခံလာၾကသူေတြအားလုံး “ဖရုသ၀ါစာ” (ရုန္႕ရင္းၾကမ္းတမ္းေသာ)စကား လုံးမ်ားမသုံးၾကေပ။ ေမာင္ႏွင္႔ ႏွမ၊ သားနဲ႔အမိ အျမင္မသင္႔ေတာ္ေသာ အျပဳအမူ၊ အေျပာအဆုိမ်ားကုိ အခါသၾကၤန္အတြင္း မျပဳလုပ္ၾကပဲေရွာင္က်ဥ္ၾကသည္မွာ အင္မတန္မွခ်စ္စရာေကာင္း ေသာအျပဳအမူေလး မ်ားျဖစ္ပါသည္။ ေရကစားလုိ႔ေမာျပီးဗုိက္စာလာတဲ႔သူမ်ားအတြက္ လူမ်ိဳးမေရြး၊ ဘာသာမေရြး၊ ရုပ္လတ္အဂၤါမေရြး ၀င္ေရာက္စားေသာက္ႏုိင္ေသာ စတုဒီသာမ႑ပ္မ်ားမွာလည္း ရပ္ကြက္တုိင္း၊ ေနရာတုိင္းတြင္ရွိေနပါသည္။ စတုဒီသာမ႑ပ္မ်ားမွ အစအေနာက္သန္သူမ်ားမွ မုန္႔လုံးေရေပၚမ်ားတြင္ ငရုပ္သီးစိမ္းမ်ား ထည္႔ေကၽြးျခင္းျဖင္႔ မ်က္ႏွာစိမ္းဧည္႔သည္မ်ား ကုိေနာက္ေျပာင္ၾကသည္မွာ အင္မတန္မွေပ်ာ္ဖုိ႔ ေကာင္းလွပါသည္။
သၾကၤန္ကာလအတြင္းေရကစားၾကမယ္႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လုိကေလးငယ္ေတြကုိလည္း လူၾကီးမိဘမ်ားမွ ေဆာင္ ရန္၊ ေရွာင္ရန္ေလးေတြကုိ သင္ျပဆုံးမေပးၾကပါသည္။ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား၊ ဥပုသ္သတင္းသီလေဆာက္ တည္မယ္႔ ဥပုသ္သည္မ်ား၊ ကုိယ္ေဆာင္မိခင္မ်ားႏွင္႔ သက္ၾကီးရြယ္အုိ အဘုိးအဘြားမ်ားကုိ ေရမေလာင္းရဘူး၊ “ဖရုသ၀ါစာ” (ရုန္႕ရင္းၾကမ္းတမ္းေသာ) စကားမ်ားမေျပာရဘူး၊ အခ်င္းခ်င္းရန္မျဖစ္ရဘူး၊ လူၾကီးမိဘေတြကုိလိမ္မေျပာရဘူး၊ အဲဒါေတြမလိုက္နာရင္ သၾကားမင္းကေခြးသေရပုရပုိဒ္မွာ မွတ္သြားလိမ႔္မယ္ဆုိတဲ႔ ေခ်ာ႔လုံး၊ ေျခာက္လုံးေတြနဲ႔ သြန္သင္ဆုံးမၾကပါသည္။ ႏွစ္သစ္ကူးအတာသၾကၤန္ပြဲေတာ္ကာလမ်ားအတြင္း လူၾကီးလူငယ္မ်ားသည္လည္း လူၾကီးလူငယ္မ်ားအေလ်ာက္၊ ကေလးငယ္မ်ားလည္းကေလးမ်ားအေလ်ာက္ ကုိယ္႔ကုိကုိယ္ ထိန္းသိမ္းၾကပါသည္္။ အခုေခတ္ေနာက္ပုိင္း အတာသၾကၤန္မ်ားႏွင္႕ေတာ႔ေတာ္ေတာ္ေလးကြာဟသြားခဲ႔ပါျပီ။
ေျပာင္းလဲလာေသာေခတ္ေရစီးေၾကာင္းေတြေၾကာင္႔ ရုပ္၀တၳဳပုိင္းဆုိင္ရာေတြ တုိးတက္လာတာမွန္ေပမယ္႔ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာမ်ားက နိမ္႔က်သြားသည္ ဟုထင္မိပါသည္။ ယခုေခတ္လူငယ္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား “ဟိရိၾသတၱပၸ” တရားမ်ားသိပ္မရွိၾကေတာ႔ေပ။ “မရွိ” ဆုိသည္ထက္ “ဟိရိၾသတၱပၸ”တရားဆုိတာ ဘာကုိဆုိလုိသည္ဟု သူတုိ႔မသိၾကေပ။
လူမွန္လွ်င္ “ဟိရိၾသတၱပၸ” ဆုိေသာ အရွက္အေၾကာက္တရား ကုိနားလည္လက္ကုိင္က်င္႔သုံးရေပမည္။ “ဟိရိၾသတၱပၸ” တရားမရွိေသာသူသည္ အဟိတ္တိရိစၧာန္နဲ႔မျခားလွေပ။ အရွက္အေၾကာက္တရားရွိေသာသူသည္ လူပုံအလယ္ သၾကၤန္မ႑ပ္မ်ားေပၚတြင္ မလုံမျခဳံ၀တ္ဆင္ကာတုိင္ဖက္ျပီးလည္း မက၀ံ႔ေပ။
အရက္ေသစာေသာက္စားမူးယစ္ျခင္းသည္လည္း “ဟိရိၾသတၱပၸ” တရားကုိ အလြယ္တကူကင္းမဲ႔ေစသည္႕ အေၾကာင္းရင္းတစ္ခုျဖစ္ပါသည္။ လူငယ္မ်ားအေနႏွင္႔ “ဟိရိၾသတၱပၸ”တရားမ်ားကုိ မသိျခင္း(၀ါ)မရွိျခင္းသည္ လက္ဦးဆရာမ်ားႏွင္႔အုပ္ထိန္းသူ အမိ၊ အဖမ်ားတြင္ မ်ားစြာတာ၀န္ရွိသည္ ဟုကၽြန္ေတာ္ယူဆမိပါသည္။
ကၽြန္ေတာ္႔တြင္ေခတ္အျမင္မရွိ၊ ေရွးရုိးဆန္သည္ပာုဆုိရင္လည္း ခံရပါမည္။ ျမန္မာလူမ်ိဳးပီပီ ျမန္မာလူမ်ိဳး မ်ားကုိ ျမန္မာ႔ယဥ္ေက်းမႈနဲ႔အညီ ၀တ္စားဆင္ယင္ျပဳမူေနထုိင္ၾကတာကုိ ျမင္ခ်င္မိသလုိ၊ မဂၤလာရွိလွတဲ႔ “ျမန္မာႏွစ္သစ္ကူးအတာသၾကၤန္ကာလ” အတြင္းမွာလည္း ရုိးရာယဥ္ေက်းမႈေတြကုိ မထိခုိက္ေစပဲ ေပ်ာ္ရႊင္စြာဆင္ႏဲြ ၾကေစခ်င္ပါသည္္။ ႏွစ္သစ္ကူးကာလကုိ မဂၤလာရွိစြာေက်ာ္ျဖတ္ရင္းျဖင္႔ ရုိးရာယဥ္ေက်းမႈပြဲေတာ္ အေမြအႏွစ္မ်ားကုိလည္း ထိန္းသိမ္းေစခ်င္ပါသည္။ ယခင္ႏွစ္မ်ားဆီက သရုပ္ပ်က္လြန္းတဲ႔ သၾကၤန္တြင္းအျဖစ္အပ်က္မ်ားကုိ အြန္လုိင္းစာမ်က္ႏွာ မ်ားေပၚ တြင္ ျမန္မာလူမ်ိဳးတစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ မျမင္ခ်င္ေတာ႔ပါ။
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြရဲ႕ခ်စ္စရာေကာင္းျပီး က်က္သေရမဂၤလာရွိလွတဲ႔ “ႏွစ္သစ္ကူးယဥ္ေက်းမႈအတာသၾကၤန္ ပြဲေတာ္” မ်ားအေၾကာင္းကုိ မိမိတုိ႔ေရာက္ရွိေနေသာတုိင္းျပည္မ်ားရွိ ႏုိင္ငံျခားသားမ်ားအၾကားတြင္ ဒါငါတုိ႔ရဲ႕ “ျမန္မာႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္” ဟူ၍ ဂုဏ္ယူ၀င္႔ၾကြားစြာထုတ္ေဖာ္ေျပာဆုိခ်င္တာ ျမန္မာတစ္ေယာက္(ကၽြန္ေတာ္႔)ရဲ႕ ရင္ထဲကဆႏၵအမွန္ျဖစ္ပါသည္။
အတာသၾကၤန္ႏွင္႔ပတ္သက္၍ ႏွစ္သစ္ကူးအတာသၾကၤန္ကာလအတြင္း မျပဳအပ္ေကာင္းေသာ ေရွာင္က်ဥ္ရန္ ေလးမ်ား ကုိေရွး စာဆုိမ်ားက--
“မဂၤလာစကား၊ လကၤာၾကားအံ႔၊ ေၾကာ္ၾကားစုံေစ၊ သၾကၤန္ေန႔၌ မေတြ႕ေ၀းစြာ၊ ေရွာင္ကုန္ရာသား၊ မသာႏွလုံး၊ ညွိဳးခ်ံဳးစုိးရိမ္၊ မျငိမ္ပူေဆြး၊ ငုိေၾကြးကုန္ထ၊ ကာမအရွာ၊ ေမထု နာႏွင္႔ ပါဏာသတ္ပုတ္၊ ေသာက္ထုတ္ရက္မ၊ မ်က္ထြက္မာန၊ ပဋိယ ႏွင္႔ေဒါသမလြတ္၊ ဆီပြတ္လိမ္းဆင္၊ သစ္ပင္ခုတ္ျဖတ္၊ သတ္ခတ္တုန္ ေရွာင္၊ အေရာင္းအ၀ယ္၊ ဤ တစ္ဆယ္ကုိ၊ လူ႕၀ယ္ နတ္ခြင္၊ လူလုိစင္ ထား၊ ျမင္းမုိရ္ဖ်ား၀ယ္၊သၾကားေသာ္မွ၊ မျပဳရရာ၊ က်မ္းလာေသာအား၊ လကၤာၾကားသည္။ ဤကားသၾကၤန္အလုိတည္း”
ဟူ၍ေရွာင္က်ဥ္ရန္ အခ်က္ (၁၀)ခ်က္ကုိေရးဖြဲ႕စပ္ဆုိခဲ႔ပါသည္။ အဓိပၸာယ္ကား-
(၁) ငုိေၾကြးျခင္း၊ ပူေဆြးျခင္း။
(၂) လိင္ဆက္ဆံျခင္း။
(၃) သူတပါးအသက္သတ္ျဖတ္ျခင္း။
(၄) အရက္၊ မူးယစ္ေဆး၀ါး သုံးစြဲျခင္း။
(၅) စိတ္ဆုိးျခင္း၊ ခုိက္ရန္ျဖစ္ျခင္း။
(၆) ေသြးေဖာက္၊ ေသြးထုတ္ျခင္း။
(၇) ဆီလိမ္း၊ ေဆးလိမ္းျခင္း။
(၈) သစ္ပင္ခုတ္ျဖတ္ျခင္း၊ ထင္းခုတ္ျခင္း။
(၉) ကုန္ပစၥည္း၀ယ္ယူသုိေလွာင္ျခင္း။
(၁၀) ကုန္ပစၥည္းေရာင္းခ်ျခင္း၊ ဆုိင္ထြက္ျခင္း။
(၂) လိင္ဆက္ဆံျခင္း။
(၃) သူတပါးအသက္သတ္ျဖတ္ျခင္း။
(၄) အရက္၊ မူးယစ္ေဆး၀ါး သုံးစြဲျခင္း။
(၅) စိတ္ဆုိးျခင္း၊ ခုိက္ရန္ျဖစ္ျခင္း။
(၆) ေသြးေဖာက္၊ ေသြးထုတ္ျခင္း။
(၇) ဆီလိမ္း၊ ေဆးလိမ္းျခင္း။
(၈) သစ္ပင္ခုတ္ျဖတ္ျခင္း၊ ထင္းခုတ္ျခင္း။
(၉) ကုန္ပစၥည္း၀ယ္ယူသုိေလွာင္ျခင္း။
(၁၀) ကုန္ပစၥည္းေရာင္းခ်ျခင္း၊ ဆုိင္ထြက္ျခင္း။
တုိ႔ျဖစ္ပါသည္။ “ေရွးထုံးလည္း မပယ္နဲ႔၊ ေစ်းသုံးလည္း မၾကြယ္နဲ႔” ဟူေသာဆုိရုိးစကားကရွိထားသည္မို႔ ေရွးလူၾကီးသူ မမ်ား၏ ဆုိဆုံးမစကားမ်ားကုိလည္း မပယ္ေကာင္းဘူးထင္ပါသည္။ ျမန္မာႏွစ္သစ္ကူးအခါသမယမွာ သူငယ္ခ်င္း ညီအကုိေမာင္ႏွမမ်ားအားလုံး ကို္ယ္စိတ္ႏွစ္ပါး ရႊင္လန္းေအးခ်မ္းၾကပါေစလုိ႔ ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းေပးလုိက္ပါ တယ္ခင္ဗ်ာ။
ရာဇာေထြး
